Ο υλισμός και ο ιδεαλισμός στην αρχαία Ελλάδα Α μέρος

Μετά τους  ελληνοπερσικούς πολέμους ,η Ελλάδα βρέθηκε με ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη της.
Η ανάπτυξη της παραγωγής αύξησε τις επιστημονικές γνώσεις,αναπτύχθηκαν επίσης η αρχιτεκτονική,η γλυπτική κι άλλες τέχνες.
Το σπουδαιότερο κέντρο του ελληνικού πολιτισμού ήταν τότε η Αθήνα.
Υλιστές φιλόσοφοι με μεγαλύτερη επιστημονική κατάρτιση,αναπτύσσουν παραπέρα την υλιστική φιλοσοφία,ανατρέποντας τις ιδεαλιστικές θεωρίες των πυθαγόρειων και Ελεατών.
Παράλληλη ανάπτυξη όμως είχε και η ιδεαλιστική φιλοσοφία.
Με τον καιρό [στην ανάπτυξη της αρχαίας Ελληνικής κοινωνίας],τα δύο φιλοσοφικά [αντίθετα],συστήματα αυξάνουν τις αντιθέσεις τους.


Αναξαγόρας.Βρίσκει ως αρχή των διάφορων σύνθετων σωμάτων,μικροσκοπικά υλικά σωματίδια [σπέρματα των πραγμάτων]που είναι άπειρα,ποικιλόμορφα,σύνθετα.
Τα διάφορα σύνθετα σώματα σχηματίζονται με τις ενώσεις των σωματιδίων και διαλύονται με τους διαχωρισμούς αυτών.Κανένα υλικό στοιχείο δεν χάνεται ,ούτε προστίθεται,γένεση και φθορά δεν υπάρχει αλλά μόνο σύνθεση και διάλυση.
Οι μεταβολές των πραγμάτων εξηγούνται με μηχανικούς συνδυασμούς των αρχικών υλικών σωματιδίων.
Η δύναμη που κινεί τα πάντα είναι ο ''νους'' τον οποίο όμως δεν θεωρεί κάτι άυλο και εξωκοσμικό.


Εμπεδοκλής.Πήρε ως αρχικά υλικά στοιχεία,την φωτιά,το χώμα,τον αέρα και το νερό που τα ονόμασε ''ριζώματα των πάντων''.Τα στοιχεία αυτά είναι αιώνια και δεν προέρχονται το ένα από το άλλο.
Με την ένωση των πρώτων υλικών στοιχείων σχηματίζονται τα διάφορα σύνθετα σώματα και διαλύονται με τους διαχωρισμούς τους.
Ο Εμπεδοκλής αναγνωρίζει δύο κινητικές δυνάμεις με τις οποίες εξηγεί την κίνηση των σωμάτων,την ένωση και τον διαχωρισμό των πρώτων στοιχείων.
Η μία είναι η φιλότης που ενώνει τις αρχικές υλικές ουσίες και η άλλη είναι το Νείκος που τις διαχωρίζει.
Τα φυτά βλάστησαν αυτόματα,μετά από εκείνα τα ζώα διαμορφώθηκαν βαθμιαία.
Έτσι υπήρξε ο πρόδρομος διάφορων κατοπινών θεωριών.


Λεύκιππος.Διατύπωσε πρώτος τη θεωρία για τα άτομα και για το κενό.
Ο κόσμος αποτελείται από απειροελάχιστα υλικά σωματίδια,αδιαίρετα[άτομα],το ''ον'',και από το κενό ,το ''μη ον''.Τα διάφορα σύνθετα πράγματα σχηματίζονται με τις ποικίλες ενώσεις των ατόμων και διαλύονται με τους διαχωρισμούς τους.


Δημόκριτος.Ερμήνευσε προβλήματα φυσικής,μαθηματικών,βιολογίας και τέχνης,κοινωνικής ζωής και φιλοσοφίας κ.α και έγραψε πολλά συγγράμματα.
Δίδαξε ότι ο κόσμος αποτελείτε από άπειρα,μικροσκοπικά υλικά σωματίδια [ον] και από το κενό[μη ον].Τα μικροσκοπικά υλικά σωματίδια είναι απλά ,αιώνια,άφθαρτα και αδιαίρετα[άτομα].Είναι και αναλλοίωτα.
Τα άτομα είναι ποιοτικά όμοια.Διαφέρουν στο σχήμα,στην τάξη και στην θέση.
Κινούνται αυτόματα μέσα στο κενό και αιώνια.
Θεωρεί την κίνηση ,αχώριστη από την ύλη και αιώνια ,χωρίς χρονική αρχή.
Θέτει για πρώτη φορά το πρόβλημα του χώρου και του χρόνου.
Χώρος είναι το μεγάλο κενό που μέσα του κινούνται αιώνια τα άτομα.
Χώρος είναι επίσης τα κενά που υπάρχουν μέσα στα σύνθετα σώματα και την έκταση των σωμάτων.
Τα άτομα κινούμενα συγκρούονται και απωθούνται ή ενώνονται.
Με τις διάφορες ενώσεις των ατόμων σχηματίζονται τα διάφορα σύνθετα σώματα και με τους διαχωρισμούς τους ,τα σύνθετα σώματα διαλύονται.
Άπειρος είναι ο χώρος,άπειρα είναι και τα κινούμενα σ αυτόν άτομα.
Γι αυτό άπειροι είναι και οι κόσμοι που εμφανίζονται και αποσυντίθενται.
Το σώμα και η ψυχή των ανθρώπων αποτελούνται από άτομα.Τα ψυχικά άτομα είναι πύρινα,ελαφρότερα από τα άλλα άτομα και σφαιρικά.Η ψυχή είναι θνητή όπως και το σώμα.
Όπως και οι άλλοι Έλληνες υλιστές,ο Δημόκριτος διδάσκει ότι τα οργανικά όντα προήλθαν από την ανόργανη ύλη.
Η υλιστική θεωρία του για τον κόσμο ανέτρεψε κάθε ιδεαλιστική αντίληψη και εδραίωσε τον ατομιστικό υλισμό.
Δίδαξε ότι οι αθάνατοι θεοί είναι κατασκευάσματα της φαντασίας των ανθρώπων.
Απορρίπτει τη θεωρία για την σκοπιμότητα στη φύση,και παραδέχεται την αντικειμενική νομοτέλεια της φύσης.Δεν παραδέχεται το τυχαίο το οποίο αποδίδει στη φαντασία των ανθρώπων που δεν είναι ικανοί να εξηγήσουν τις υλικές σχέσεις ανάμεσα στα διάφορα φυσικά σώματα.
Τα άτομα  και το κενό αποτελούν τη μόνη αντικειμενική πραγματικότητα και επίσης την γνήσια γνώση.Το χρώμα,η γεύση,η οσμή,το θερμό και το ψυχρό είναι η θολή γνώση.
Αρχή της γνώσης θεωρεί τις αισθήσεις χωρίς να παραβλέπει την ορθολογιστική επεξεργασία των αισθησιακών αντιλήψεων.
Κατά τον Δημόκριτο,η εξήγηση των αισθήσεων έχει ως εξής-Από την επιφάνεια των αντικειμένων ξεχωρίζουν τα ομοιώματα [απορροές] τους στον αέρα και επιτρέπουν στον άνθρωπο να τα διακρίνει.
Οι αισθήσεις μας παρέχουν τη θολή γνώση,η λογική τη γνήσια γνώση.
Υποστηρίζει την επαγωγή και ότι η γνώση προχωρά από το αίσθημα προς τη θεωρητική γνώση.
Οι ελλείψεις στα υλικά μέσα της ζωής οδήγησαν τους ανθρώπους στην συνεργασία και την κοινωνική ζωή.
Υποστήριζε τα μεσαία δημοκρατικά στρώματα.


         Συνέχεια...


  Από το ΄΄η υλιστική φιλοσοφία'' του Γιάνη Μητρόπουλου

Οι ιδεαλιστικές ανταπαντήσεις

Αντίθετα στους πρώτους αυτούς Έλληνες υλιστές,βρίσκονται οι Πυθαγόρειοι και η Ελεατική σχολή.


Πυθαγόρειοι.Ιδρυτής του ομίλου αυτού,ήταν ο Πυθαγόρας από τη Σάμο.
Οι Πυθαγόρειοι διδάσκουν ότι η βάση των διάφορων φυσικών πραγμάτων,είναι ο αριθμός.
Οι αρχές των όντων βρίσκονται μέσα σε αριθμητικές και γεωμετρικές σχέσεις.
Η κίνηση των σωμάτων είναι υποταγμένη σε μία αναλογία,αριθμητική και γεωμετρική.
Θεωρούσαν ως ουσία των πραγμάτων τις ποσοτικές σχέσεις και έδιναν στους αριθμούς μυστικιστικό συμβολισμό.
Πίστευαν στην αθανασία της ψυχής και στην μετεμψύχωση.



Ελεατική σχολή.Ιδρυτής της ήταν ο Ξενοφάνης.
Εγκαταστάθηκε στην Ελέα λόγω της Περσικής κατοχής.
Ο Ξενοφάνης δεν συμβιβάζεται με τις μυθικές ερμηνείες των φυσικών φαινομένων.
Διδάσκει ότι οι θεοί δημιουργήθηκαν από τους ανθρώπους κατ εικόνα και ομοίωση τους.Αν είχαν και τα άλογα και τα βόδια θεούς,θα τους έδιναν και αυτά τη μορφή τους.
Απορρίπτει τον πολυθεϊσμό και διδάσκει μία θεωρία για έναν θεό,που δεν μοιάζει καθόλου με τους ανθρώπους.Είναι ακίνητος και κυβερνάει με τη νόηση του τα πάντα.
Προχωρεί στον πανθεϊσμό.

Παρμενίδης.Με τον Παρμενίδη,η Ελεατική σχολή περνά προς τον δρόμο του καθαρού ιδεαλισμού.
Δέχεται το ακίνητο και αμετάβλητο αληθινό ον.Το αληθινό ον είναι αγέννητο,άφθαρτο και αιώνιο.
Αποσπά το ον από τη φύση και το θεωρεί υπερφυσικό.
Δεν παραδέχεται το αίσθημα ως αρχή της γνώσης και το αποσπά από τη νόηση.
Η αλήθεια φανερώνετε μονάχα με τη λογική.


Ζήνων.Άλλος εκπρόσωπος της Ελεατικής σχολής.Διδάσκει ότι το αληθινό ον είναι ένα και ακίνητο και αποκαλύπτεται μόνο με το λογικό.
Οι αισθήσεις μας,μας εξαπατούν,και η κίνηση των φυσικών φαινομένων,που μας τη φανερώνουν εκείνες ,δεν υπάρχει στο αληθινό ον.
Προσπαθεί να αποδείξει με διάφορα παράδοξα και αντιφάσεις,ότι η κίνηση και η μεταβολή που στηρίζονται στις αισθήσεις,οδηγούν σε άλυτες αντιφάσεις.

Οι Ίωνες υλιστές

Στην Ιωνία,την εποχή της μεγάλης ανάπτυξής της,αναδείχθηκαν οι πρώτοι συστηματικοί Έλληνες υλιστές φιλόσοφοι

Ας δούμε κάποια πράγματα από το ''η υλιστική φιλοσοφία '' του Γιάνη Μητρόπουλου ,που τα λέει με συνοπτικό και περιεκτικό τρόπο.

Θαλής.Είναι ο πρώτος συστηματικός φιλόσοφος Έλληνας.Ασχολήθηκε με την γεωμετρία,με την αστρονομία,με την φυσική και ανακάλυψε πολλές επιστημονικές αλήθειες που τις εφάρμοσε στη ναυσιπλοϊα,στο εμπόριο και στην πολεμική τέχνη.

Ο Θαλής συνδέει τις επιστημονικές γνώσεις του με την υλιστική φιλοσοφική του αντίληψη για τον κόσμο.

Ο Θαλής βρίσκει ως αρχικό υλικό στοιχείο στον κόσμο,το νερό.

Τα διάφορα φυσικά σώματα γεννιούνται από το νερό και στο νερό επανέρχονται.

Η πύκνωση και η αραίωση του νερού αποτέλεσαν τα πρώτα ενάντια ,που συνθέτουν το σύμπαν.

Την συμπύκνωση και την αραίωση απέδιδε ο Θαλής,σε κάποια ψυχή που τη θεωρούσε ενεργητική δύναμη της ύλης.

Θεωρούσε,δηλαδή,τον κόσμο,ζωντανό,έμψυχο και κινούμενο συνεχώς.

Ύλη και ζωή ,κατά το Θαλή,είναι αδιαχώριστα.

Αναξίμανδρος.Ως αρχή του κόσμου και ακένωτη πηγή των διάφορων υλικών πραγμάτων,ο Αναξίμανδρος ,βρίσκει το άπειρο[ακαθόριστη ύλη].

Άπειροι κόσμοι γεννιούνται από τους κόλπους του απείρου και ξαναγυρίζουν διαλυμένοι σε αυτό.

Αιώνια είναι η γενετική και η καταστρεπτική του δύναμη.

Αιώνια γίνεται η ανακύκλωση των διάφορων υλικών πραγμάτων.

Η δημιουργία των διαφόρων σωμάτων ,οφείλεται στο έκκριμα του απείρου,εναντίων υλών.Του θερμού και του ψυχρού,του ξηρού και του υγρού.

Το δε έκκριμα αυτό οφείλεται στην αέναη κίνηση του άπειρου.

Τα ζώα και οι άνθρωποι,κατά τον Αναξίμανδρο,διαμορφώθηκαν στη λάσπη της θάλασσας και σιγά σιγά βγήκαν στη στεριά.

Αναξιμένης.Ως αρχή των όντων,ο Αναξιμένης,θεωρούσε τον αέρα.

Κατά τον Αναξιμένη,ο αέρας είναι ζώσα δύναμη.

Με την πύκνωση και την αραίωση του αέρα,εξηγούσε την αιώνια μεταβολή των φυσικών σωμάτων.

Με τις διαδοχικές συμπυκνώσεις του ο αέρας γίνεται,άνεμος,σύννεφο,νερό,γη .Με την αραίωση του γίνεται φωτιά.Από τη φωτιά σχηματίζονται ο ήλιος και τα αστέρια.

Η κατανομή των μορίων του αέρα,σε διαφόρους βαθμούς,δημιουργεί τις διαφορές των όντων.

Τα διάφορα φυσικά σώματα αλλάζουν αδιάκοπα και τίποτε δεν χάνεται.

Ηράκλειτος.Ο Ηράκλειτος ανέπτυξε παραπέρα την υλιστική διαλεκτική αντίληψη,με μεγαλύτερη σαφήνεια.

Ο Ηράκλειτος θεωρούσε ως πρώτο υλικό στοιχείο του κόσμου την φωτιά.

Κατά τον Ηράκλειτο η φωτιά είναι ένα υλικό στοιχείο που δημιουργεί με τις αλλοιώσεις του,την πορεία του κόσμου.Η φωτιά είναι το πιο κινητικό και επιδεκτικό στη μεταβολή υλικό στοιχείο.

Δίνει στην ψυχική ζωή,υλιστική εξήγηση.Η ψυχή είναι μία από τις μεταβατικές καταστάσεις της φωτιάς.

Ο Ηράκλειτος διακρίνει την ύπαρξη των αντίθετων στη φύση και τις σχέσεις τούτων.

Τα αντίθετα παλεύουν.Ο κόσμος βρίσκεται σε μία αιώνια πάλη.

Με την πάλη και την ένωση των αντίθετων,επιτυγχάνεται η γέννηση,η ανάπτυξη και ο μετασχηματισμός των υλικών πραγμάτων.

Τα διάφορα φυσικά σώματα βρίσκονται σε αδιάκοπη ροή και μεταβολή.Περνούν στα αντίθετα τους.

Το ψυχρό γίνεται θερμό και αντίστροφα,το υγρό ξηρό κι αντίστροφα.

Δεν υπάρχει τίποτε το στάσιμο στον κόσμο παρά μόνο μεταβολή προς τα άνω και προς τα κάτω.

Τα διάφορα υλικά πράγματα γίνονται σύμφωνα με το ''Λόγο'',που είναι ο αιώνιος κοσμικός νόμος,σαν το ντάο των Κινέζων.

Ως αντικείμενο της γνώσης,θεωρούσε τη φύση,τον εξωτερικό υλικό κόσμο,ο οποίος δίδαξε,ότι γίνεται γνωστός με τις αισθήσεις.Μεγάλη σημασία όμως ,έδινε και στη νόηση.

Αυτοί ήταν οι πρώτοι Έλληνες υλιστές φιλόσοφοι.

Διαλεκτική και μεταφυσική

Ο υλισμός και ο ιδεαλισμός που είδαμε,μπορεί να είναι διαλεκτικοί ή μεταφυσικοί.
Η διαλεκτική και η μεταφυσική είναι δύο αντίθετες μέθοδοι έρευνας και ερμηνείας του κόσμου και των φαινομένων του.


Η διαλεκτική εξετάζει τον κόσμο,τα πράγματα,τα φαινόμενα, στην κίνηση τους,στην αδιάκοπη μεταβολή τους,στην αμοιβαία τους σύνδεση,στις αντιθέσεις τους κλπ.
Η μεταφυσική αντίθετα εξετάζει τα πράγματα ως αμετάβλητα,στην ακινησία τους και απομονωμένα το ένα από το άλλο.


Η διαλεκτική είναι αυτή η οποία επιβεβαιώνεται από τις επιστήμες,προέρχεται από την πράξη και επαληθεύεται στην πράξη.Και μάλιστα η υλιστική διαλεκτική ,γιατί η διαλεκτική βρίσκεται στον υλικό κόσμο και πουθενά ''αλλού'',γιατί δεν υπάρχει κάτι άλλο πέρα από τον υλικό κόσμο.


Τίποτε δεν είναι αμετάβλητο ,όλα κινούνται νομοτελειακά και αλληλοσυνδέονται,περικλείουν μέσα τους αντιθέσεις κλπ
Η ίδια η ύλη έχει μέσα της ενδογενή,την ιδιότητα της κίνησης,της μεταβολής,όλα τα πράγματα αλληλεπιδρούν και αλληλοκαθορίζονται.
Η άπειρη φύση είναι αυτοδρώσα ,κι όχι κάτι το παθητικό που μόνο ένας θεός ή ένα πνεύμα θα την έθετε σε κίνηση,όπως πίστευαν παλιά ή πιστεύουν ακόμα.[φιλοσοφικώς δεχόμαστε την απειρία της φύσης,γιατί αν και δεν μπορεί να αποδειχτεί επιστημονικά,ωστόσο δεν πέφτουμε στις αντιφάσεις που θα πέφταμε ,αν δεχόμασταν το πεπερασμένο,και αυτή η λύση βεβαίως εξυπηρετεί την θρησκεία,γιατί αν το σύμπαν δεν είναι άπειρο,τότε τι υπάρχει ''πέρα από αυτό'';Μα φυσικά ο θεός!θα απαντήσει ο

θρησκευόμενος!]




Δεν υπάρχει ύλη χωρίς κίνηση,δεν υπάρχει κίνηση χωρίς ύλη [κίνηση είναι τρόπος ύπαρξης της ύλης ''Ένγκελς''] αυτό το πράγμα έχει αποδειχτεί επιστημονικά ,που είναι θεμελιώδες στον διαλεκτικό υλισμό,και δείχνει την αυτοδυναμία της φύσης,της ύλης.

Η επιστημονική διαλεκτική είναι η υλιστική διαλεκτική.

Και ο διαλεκτικός υλισμός είναι η φιλοσοφία που εξετάζει τους γενικούς νόμους της κίνησης ,στη φύση ,στην κοινωνία και στη νόηση.
Τις επιμέρους μορφές της ύλης και των κινήσεων τους,τις μελετούν οι διάφορες επιστήμες ,οι οποίες μέχρι στιγμής επιβεβαιώνουν τον διαλεκτικό υλισμό.[το γενικό συνδέεται με το ειδικό].


Θα επανέλθουμε.

Οι βασικές κατευθύνσεις της φιλοσοφίας

Σε ένα ορισμένο στάδιο της κοινωνικής ανάπτυξης εμφανίστηκε η φιλοσοφία.
Όπως είπαμε το βασικό της πρόβλημα είναι αυτό ,της ουσίας του κόσμου,της σχέσης του Είναι και της Νόησης,ποιο είναι το πρωτεύον,ποιο το δευτερεύον,όσον αφορά την ύλη και το πνεύμα,η ύλη δημιουργεί το πνεύμα ή το πνεύμα την ύλη;
Και με βάση την απάντηση σε αυτό το πρόβλημα ,έχουμε τις δύο βασικές φιλοσοφικές κατευθύνσεις,τον υλισμό και τον ιδεαλισμό.

Οι φιλόσοφοι που δέχονται την ύλη ως το πρωτεύον,το αρχικό,ως αρχή και βάση του κόσμου,λέγονται υλιστές.
Οι υλιστές φιλόσοφοι δέχονται ότι την φύση  δεν την έφτιαξε κανείς,υπάρχει αιώνια,
εξηγούν τον κόσμο από τον ίδιο τον κόσμο χωρίς καταφυγή σε κάποια υπερφυσική δύναμη που υπάρχει ''εκτός φύσης''[έχει νόημα αυτή η έκφραση καν;]
Η ύλη αλλάζει ,κινείται και μεταβάλλεται με δικούς της νόμους κλπ.
Δέχονται εντέλει την αιωνιότητα της ύλης ,της φύσης και το ότι αυτή δημιουργεί το πνεύμα σε συγκεκριμένες συνθήκες.
Ύλη χωρίς πνεύμα,υπάρχει [πέτρες ,ήλιος],και αυτό μπορούμε να το αντιληφθούμε όλοι.
Πνεύμα όμως,αίσθημα,νόηση ,υπάρχει δίχως ύλη άραγε;Έχει εξακριβωθεί ποτέ επιστημονικά αυτό εκτός από τα λεγόμενα των γιαγιάδων μας για τον καλό θεούλη,τους αγγέλους κλπ;!
Νομίζω ότι δεν έχει εξακριβωθεί.
Η επιστήμη,η ίδια η πράξη δείχνει ότι η ουσία του κόσμου,της φύσης,του σύμπαντος είναι η ύλη και τίποτε άλλο.Το πνεύμα είναι ένα προϊόν της.
Έτσι λοιπόν,πλήρης αντιστροφή!.
Κανένας θεός,κανένα πνεύμα ,δεν έφτιαξε τον κόσμο,την φύση,την ύλη,αλλά η ύλη δημιούργησε το πνεύμα.Και το πνεύμα δεν υπάρχει δίχως την ύλη.

Οι ιδεαλιστές ,αντίθετα,θεωρούν ως πρωταρχικό,ως αρχή και βάση του κόσμου και των φαινομένων του ,το πνεύμα.
Το πνεύμα υπήρχε πριν από τη φύση και ανεξάρτητα από αυτή.
Δηλαδή ο ιδεαλισμός συνδέεται με τη θρησκεία γιατί παίρνουν και οι δύο ως πρωταρχικό,αρχικό,το πνεύμα,την ιδέα,την συνείδηση.
Αν και ιδεαλισμός και θρησκεία δεν ταυτίζονται εξ ολοκλήρου.
Η θρησκεία δεν είναι καν προσπάθεια ερμηνείας του κόσμου αλλά μία διαστρεβλωμένη εκδοχή-αντανάκλαση της κοινωνικής πραγματικότητας.
Ο θεός ή οι θεοί είναι μεγαλοποιημένες φανταστικές αντανακλάσεις στο μυαλό των ανθρώπων,φυσικών και κοινωνικών φαινομένων και ανθρωπίνων χαρακτηριστικών.
Και μάλιστα έχει αντιδραστικό χαρακτήρα όπως και ο ιδεαλισμός που κατά κανόνα τον ακολουθούσαν και τον ακολουθούν ,τάξεις,τμήματα,στρώματα με αντιδραστικές επιδιώξεις ως προς την κοινωνική πρόοδο.
Ενώ τον υλισμό ακολουθούν,κατά κανόνα,τα προοδευτικά τμήματα,τάξεις,στρώματα κλπ,όπως άλλωστε γίνονταν πάντα,κατά κανόνα βέβαια,μην είμαστε απόλυτοι.


Όσον αφορά τον ιδεαλισμό,έχουμε τον υποκειμενικό ιδεαλισμό ,που θεωρεί πρωτεύον την ανθρώπινη συνείδηση,δηλαδή θεωρεί στην ουσία τον κόσμο προϊόν της συνείδησης,
στα αισθήματά μας και στις έννοιες μας,δεν αντιστοιχεί  κάτι το αντικειμενικό [όμως η ίδια η πράξη,η επιστήμη δείχνουν ότι το αίσθημα,η γνώση,η έννοια είναι αντανακλάσεις της υλικής αντικειμενικής πραγματικότητας που υπάρχει ανεξάρτητα από εμάς,δεν την φτιάχνει η συνείδηση μας,κι εφόσον αντιστοιχούν σε κάτι αληθινό,αντικειμενικό,επαληθεύονται στην πράξη.].

Κι έχουμε και τον αντικειμενικό ιδεαλισμό που ενώ παραδέχεται την αντικειμενικότητα του κόσμου,το ότι υπάρχει ανεξάρτητα από μας,κι αναγνωρίζει την αντικειμενική νομοτέλεια των φαινομένων,
εντούτοις καταλήγει σε λάθος γιατί τα αναγάγει αυτά όχι στην ίδια την φύση,την ύλη,αλλά στο πνεύμα,στην ιδέα,την βούληση κλπ.


Υπήρξαν βέβαια και οι δυϊστές,που θεωρούσαν την ύλη και το πνεύμα ,σαν ανεξάρτητες,τελείως διαφορετικές ουσίες μεταξύ τους
αλλά αυτό βασικά δεν αποτελεί τρίτη επιλογή στο ζήτημα της φιλοσοφίας αλλά εκφράζει φιλοσοφική ασυνέπεια.

Κι όπως είπαμε πριν όλα αυτά συνδέονται με την κοινωνική ανάπτυξη και τις κοινωνικές συνθήκες.

Αυτά προς το παρόν.Την επόμενη φορά θα μιλήσουμε για την διαλεκτική και την μεταφυσική.

Το βασικό πρόβλημα της φιλοσοφίας

Υπήρξαν και υπάρχουν πολλές αντιλήψεις για το τι είναι φιλοσοφία,τι εξετάζει,ποιο το αντικείμενό της,ποια η αντικειμενικότητα της κλπ.
Ωστόσο το βασικό πρόβλημα της,ήταν πάντοτε το ζήτημα της ουσίας του κόσμου,το ζήτημα της σχέσης του Είναι και της Νόησης,έστω κι αν δεν το διατύπωνε πάντα ξεκάθαρα και συγκεκριμένα.
Το ζήτημα του ποιο είναι το πρωταρχικό;η ύλη ή το πνεύμα.
Για να δώσω έναν πλατύ ορισμό,θα πω ότι η φιλοσοφία είναι η μελέτη των γενικών νόμων της φύσης,της κοινωνίας και της νόησης.
Τους ειδικούς νόμους των επιμέρους φαινομένων,τους μελετούν οι διάφορες επιστήμες.
Η φιλοσοφία γενικεύει.
Για να έχει μία αντικειμενικότητα,να είναι επιστημονική,να έχει μία εγκυρότητα,πρέπει να στηρίζεται και να συμφωνεί με τα επιστημονικά δεδομένα.
Η φιλοσοφία δεν πρέπει να είναι μία ξεκάρφωτη επινόηση,γιατί τότε δεν αντανακλά τίποτε το πραγματικό ή μάλλον το αντανακλά παραμορφωμένα.Επιπλέον εννοείτε ότι δεν είναι άσχετη και από την κοινωνία.Κοινωνία,επιστήμες,τεχνολογία,φιλοσοφία είναι πράγματα αλληλένδετα.
Η φιλοσοφία που πετυχαίνει μία έγκυρη αντανάκλαση της πραγματικότητας καλύτερα από κάθε άλλη και συμφωνεί με τα επιστημονικά δεδομένα ,είναι ο υλισμός και δη ο διαλεκτικός υλισμός
Αυτά τα ενδιαφέροντα ζητήματα θα προσπαθήσω να ακολουθήσω σε αυτό το blog μέσα από παραγράφους,σύντομους ή μακριούς ,άρθρα ,αποσπάσματα από βιβλία κλπ
Σύντομα,απλά και σημαντικά πράγματα,δεν θα είμαι κουραστικός!


Σημ.Υπόψιν ότι εδώ παρουσιάζω προσωπικές αντιλήψεις,οπότε οποιοδήποτε λάθος,γκάφα,ασυνέπεια γραφής,αντιφάσεις κλπ,χρεώνονται αποκλειστικά σ ΕΜΕΝΑ,και σε ΚΑΜΙΑ φιλοσοφία ή υλισμό.
Αυτό για να μαι εντάξει από την αρχή!