.

Ο χρόνος είναι μια άυλη αντικειμενική πραγματικότητα. Δεν είναι μορφή ύπαρξης της ύλης, ούτε ιδιότητα της ύλης, αλλά μορφή ύπαρξης. Η ύλη υπάρχει στον χρόνο αλλά δεν είναι χρόνος, όπως και ο χρόνος δεν είναι ύλη. Άλλο το πώς μετράμε εμείς τον χρόνο και πώς τον αντιλαμβανόμαστε κι άλλο ο ίδιος ο χρόνος ο οποίος είναι απόλυτος και αντικειμενικός και αδιαφορεί πώς και ποιος τον μετράει. Λένε συχνά (ειδικά οι οπαδοί του Αϊνστάιν) πως ο χρόνος είναι σχετικός, υποκειμενικός ή μια ψευδαίσθηση, ότι αλληλεπιδρά με την ύλη, ότι διαστέλλεται ή συστέλλεται και μπλα μπλα. Μάλιστα ισχυρίζονται ότι αυτά ''αποδείχτηκαν'' από την επιστήμη παρόλο που οι φυσικοί δεν έχουν ορίσει καν το τι είναι χρόνος (όπως δεν έχουν ορίσει το τι είναι χώρος και τι είναι ύλη). Όμως ο χρόνος δεν είναι υλικός αλλά άυλος οπότε δεν μπορεί να διασταλεί, να αλλάξει ή να μεταβληθεί με οποιοδήποτε τρόπο. Δεν εξαρτάται από κανένα γεγονός, συμβάν και από κανένα τικ τακ του ρολογιού. Ο χρόνος και η ύλη είναι αδιάφοροι ο ένας για τον άλλον. Οι υλικές μορφές μπορούν να αλλάζουν ή να παραμένουν σχετικά σταθερές, να δημιουργούνται και να καταστρέφονται κλπ., αλλά τίποτε από αυτά δεν επηρεάζει την αντικειμενική ροή του άπειρου χρόνου. Το γεγονός ότι κάποιες διαδικασίες και προτσές για διάφορους λόγους επιταχύνονται ή επιβραδύνονται, δε σημαίνει ότι επιταχύνεται ή επιβραδύνεται ο χρόνος! Για να φτάσετε στο βάθος της έννοιας του χρόνου πρέπει να φανταστείτε —όπως έγραφε ο Ένγκελς— έναν χρόνο στον οποίο δεν συμβαίνει τίποτα. Ο χρόνος είναι άπειρος και, ως εκ τούτου, είναι μια ατέρμονη κίνηση που ποτέ δεν είχε αρχή και ποτέ δε θα έχει τέλος, είναι μια άπειρη καθαρή κίνηση, μια απόλυτα καθαρή κίνηση που χαρακτηρίζεται από μια μη αναστρέψιμη προοδευτικότητα, ρέοντας από το άπειρο παρελθόν προς το άπειρο μέλλον. Οποιαδήποτε άλλη καθαρή κίνηση εκτός από τον χρόνο είναι παραλογισμός και εξ ορισμού αδύνατη. Ο χρόνος είναι ποσοτικά μεταβλητός, αλλά μόνο ως ένα αυξανόμενο άπειρο. Κατά τα άλλα είναι αμετάβλητος και δεν αλλάζει τις ιδιότητές του. Ο χρόνος δεν κάνει ποιοτικά άλματα και όσο κι αν μεγαλώνει ατελείωτα παραμένει απλώς χρόνος και δε θα μετατραπεί ποτέ σε κάτι άλλο. Ο αντικειμενικός χρόνος, όντας καθαρή κίνηση, είναι ταυτόχρονα ανίκανος να αλλάξει. Ο χρόνος μπορεί μόνο να αυξηθεί. Και κινείται σύμφωνα με τον τύπο: άπειρο συν κάθε επόμενη στιγμή. Κι όπως έγραψε ο Λένιν: ''Στον κόσμο δεν υπάρχει τίποτε άλλο εκτός από την κινούμενη ύλη, και η κινούμενη ύλη δεν μπορεί να κινείται διαφορετικά παρά μέσα στο χώρο και το χρόνο''. Η ουσία αυτής της πρότασης δεν αλλάζει κατά τίποτε αν προσθέσουμε ότι η ύλη κινείται σε κενό, ακίνητο, άπειρο και άφθαρτο χώρο και σε άπειρο και άφθαρτο χρόνο. Η κινούμενη ύλη γεμίζει όλο τον άπειρο χώρο και υπάρχει στον χρόνο από το άπειρο παρελθόν μέχρι την τρέχουσα στιγμή.